Logboek adviseur Deanna Troi, sterrendatum 44805,3.
Mijn moeder is aan boord.
Jean-Luc, schat van me. Je dacht net aan me, nietwaar?
Eigenlijk... - Wacht niet langer. Daar is ze dan.
Nou, inderdaad. - Jij bent altijd zo serieus.
Lwaxana, eigenlijk heb ik het nogal druk.
Je bent altijd met van alles bezig. Maar nooit met de juiste dingen.
Ik hoor net dat we een belangrijke gast krijgen.
De belangrijkste geleerde van Kaelon 2.
Nooit van gehoord.
Bovendien is dit een nogal delicate situatie.
Het is ons eerste echte contact met een erg teruggetrokken soort.
Dit is een officiële begroeting, dus...
Diplomatie, ik ben dol op diplomatie. Met al die schitterende galakledij.
Mr O'Brien, activeren.
Dr Timicin, captain Picard van de Enterprise. Dit is overste La Forge.
Vergeef mij, dit is m'n eerste keer op een sterrenschip.
Dat zeiden ze al, handen schudden als begroeting.
Pardon. Dr Timicin, Lwaxana Troi van Betazed. Zij is hier ook te gast.
En dochter van 't Vijfde Huis, houdster van de Kelk van Rixx...
...en wat doe je vanavond?
Tja, ik weet het niet... - We hebben een druk programma.
Dit is allemaal nieuw voor die man.
Iemand zal hem toch even op z'n gemak moeten stellen.
Mrs Troi is vandaag blijkbaar ons ontvangstcomité.
Zie mij maar als gastvrouw.
Arme kerel.
De ruimte. De laatste grens.
Dit zijn de reizen van het sterrenschip Enterprise.
Zijn voortdurende missie: het verkennen van nieuwe werelden.
Het zoeken naar nieuw leven en nieuwe beschavingen.
Gaan waar niemand ooit eerder is geweest.
Logboek, sterrendatum 44805, 7.
De bewoners van Kaelon 2 kampen al generaties met 'n stervende zon.
We helpen ze een mogelijke oplossing te testen.
De grondslagen om tot heliumfusie te komen, zijn er al.
Maar de toepassing is nooit gelukt.
Uw wijzigingen in de besturing van de torpedo zijn verbluffend.
Dat moet nog blijken.
Nu kan het. En nog wel met een zon die identiek is aan de onze.
Het spijt mij alleen dat het ons drie jaar kostte om 'm te vinden.
Wij zijn heel erg op onszelf.
We vragen nooit hulp. Maar uw aanbod kan ons voortbestaan veiligstellen.
Het aanpassen van uw fotontorpedo's kostte 40 jaar van m'n leven.
Het was mijn levenswerk.
Dank u voor deze kans. Mijn grootste wens is onze zon te kunnen redden...
...voor ik sterf.
Mrs Troi, ik maak bezwaar tegen uw aanwezigheid op de brug.
Wat doet dit, Mr Woef?
Afblijven, dat is de torpedo-lanceerder.
En het is Worf, niet Woef.
Daar ben je, lieverd. Waar bleef je toch? lk zat maar te wachten.
Wat heerlijk je nu alweer te zien.
Wat was er? Zat u op me te wachten? - Natuurlijk, lieverd.
Je moet niet alleen maar aan het werk zijn. Dat is zo saai.
Ik moet echt naar de machinekamer, sorry.
Mrs Troi, ik moet u vragen de brug te verlaten.
Waarom? En al die anderen dan?
Moeder, alstublieft.
Maak je geen zorgen, we kletsen straks wel verder.
Ik had nooit gedacht dat zij uw moeder was. Ze is zo sprankelend.
We moeten de temperatuur stabiel op 220 miljoen houden, anders...
En nu is het wel genoeg. De redding is nabij.
Ach Dr Timicin, veegt u die rommel even van tafel.
Die rommel, Mrs Troi... - Jongens, jullie zijn hier al uren.
Als je niet eet, word je ziek en daar heeft niemand wat aan.
Ik heb verrukkelijke Mantickiaanse paté.
Die zal Mr Homn ons serveren.
Mijn bediende. Hij zegt erg weinig. - Dat lukt ook niet.
Het is echter waar dat intellectuele vermogens bij gebrek aan voeding...
Begin jij nou ook al.
Mrs Troi, u bent wijs. We kunnen wel een schorsing gebruiken.
Die twee spreken me aan met Mrs Troi.
Zeg jij maar Lwaxana.
Mr Homn, dekken maar.
Toen ik hoorde dat mijn dochter in de buurt was...
...regelde ik dat ik mee kon, en daar ben ik dan.
Dek 8.
Ik heb ook een dochter. En een kleinzoon.
Dan bent u dus getrouwd. - Mijn vrouw is al lang dood.
Ik snap iets niet.
Als 't zo slecht gaat met jullie zon, waarom evacueren jullie dan niet?
Het is ons thuis. Het bepaalt ons wezen als volk. Zonder Kaelon 2...
...kunnen wij niet bestaan. - Dan moet je er zeker wat aan doen.
Met hulp van de Federatie. - De Federatie is graag behulpzaam.
Een slaapmutsje?
Dat is erg vriendelijk, maar... - Mijn bediende slaapt ergens anders.
U bent verrukkelijk. U maakt mij aan het lachen.
Niet dat ik u uitlach, ik neem uw uitnodiging heel serieus...
Zeg toch ja. Dan lachen we verder.
Ik wou dat ik het kon.
Maar ik moet nee zeggen.
Welterusten.
Logboek, sterrendatum 44807,5.
In het Praxillusstelsel gaan we de heliumontstekingstest uitvoeren.
Moeder, hoe lang...
Gebruik toch telepathie als we alleen zijn.
We zijn niet alleen.
Hoe lang duurt het nog? U bent al 20 minuten bezig.
Ik maak me mooi voor een man. Dat zoujij ook 's moeten doen.
Zou Timicin van groen houden?
Kun je dat niet telepathisch vragen? - Daar is ie niet de soort voor.
Maar voor de rest is hij prima. Dat zou jij ook wel eens mogen doen.
U bent niet alleen onverbeterlijk, maar ook nog onverzadigbaar.
Volgens de afstandsscanners is er geen leven in de buurt.
Ruimteschepen?
Niet binnen bereik.
Machinekamer, er is niemand in de buurt.
Laatste diagnose, niveau 5. - Alle systemen gecheckt.
We zijn er klaar voor.
Uitstekend. Mr Worf?
Fotontorpedo's vuurklaar, doel ingesteld.
Lanceer ze.
Eerste salvo afgevuurd. - Torpedo's starten programma.
Tweede salvo.
Ze bereiken de kern. - De schilden houden het.
Ontsteking over zes seconden.
Vijf seconden, vier. ..
...drie seconden... Nu.
Schokgolfpatroon normaal.
Gammastraling gestegen met 1 700 procent.
Heliumfusiesnelheid neemt toe.
Temperatuur en druk? - Stabiel. Druk 1 1 00 gram per cm³.
Temperatuur bijna 60 miljoen Kelvin. - Het moet 220 miljoen worden.
Drukgolven verspreiden zich.
Temperatuur in doelzone stijgt tot 81 miljoen Kelvin.
En ze blijft stijgen.
Temperatuur 90 miljoen Kelvin.
En nu 1 1 0 miljoen. Dat gaat goed.
1 37.
Straling en druk blijven stabiel.
De temperatuur is nu 170 miljoen Kelvin.
1 90. En nu 200 miljoen. - Het lukt.
207 en ze stijgt nog steeds.
21 9.
En 20. 220.
En stabiel.
Mag ik u feliciteren?
Turbulentie zoals verwacht.
222.
De temperatuur in de kern stijgt weer, captain. 230 miljoen Kelvin.
Stijgt nog steeds.
251 .
Kritische waarde bereikt, de kern wordt instabiel.
Wegwezen. - Cadet, warp 2.
Het spijt me.
Vergun mij u en uw bemanning te bedanken. Ik ben u zeer erkentelijk.
Uiterst erkentelijk.
Cadet, voer een koers in naar Kaelon 2. Warpsnelheid 5.
Wat vreselijk voor je, Timicin.
Er is er een naar mij genoemd. Briljante jonge geleerde uit Rigel 4.
Uiteraard schitterde ik zelf ook nogal in die tijd.
Nou moet jij zeggen dat ik nog steeds schitter.
Sorry, dat helpt niet echt, hè? - Het is lief. Aan mij heb je niets.
Geeft niks, ik klets wel voor ons allebei.
Ik ga wel weer. - Nee. Blijf alsjeblieft.
Ik vind het zo jammer dat ik je niet jaren geleden heb ontmoet.
Wat maken die paar jaar uit?
Helaas erg veel.
Lwaxana, ik ga straks terug naar huis...
...om te sterven.
Logboek, sterrendatum 44812,6.
We zijn bij Kaelon 2, en spreken wetenschapsminister B'tardat.
We hebben de kern korte tijd stabiel gehouden. Dat is al heel wat.
We kijken nog of er ergens een defect is geweest.
Als dat zo was, kan de volgende test lukken.
Onze faciliteiten staan ter beschikking van Dr Timicin.
Dank u, maar Dr Timicin heeft thuis verplichtingen.
Het vinden van een vervanger kost tijd.
We willen best even wachten. - Dat is niet nodig.
We nemen nog contact op.
Timicin zal wel zo snel mogelijk thuiskomen. En heren, hartelijk dank.
Binnen.
Besef je dat je moordenaars aan het helpen bent?
Pardon? - Nou ja, zo goed als.
Als de bewoners van dit achterlijke planeetje 60 worden, zoals Timicin...
...moeten ze zelfmoord plegen. Wist je dat?
De mensen van Kaelon 2 zijn isolationisten, bijna xenofoob.
We weten weinig van hun gebruiken. - Dit weet ik nu van Timicin.
Z'n vrienden fêteren en lauweren hem, en dan mag hij zich van kant maken.
Het is een barbaars ritueel. Het heet de Oplossing.
Je mag hem niet laten gaan. - Ik heb helaas geen keus.
Je luistert niet. Deze man wordt geacht zich van het leven te beroven.
Dat kan je niet laten gebeuren. Wat mankeert je toch?
Het spijt me. Hoe ik er zelf ook over denk, ik mag hier niet ingrijpen.
Maar in een situatie als deze moet je gewoon wel ingrijpen.
Je moet naar die mensen toe, met ze praten.
Open ze de ogen.
De Eerste Richtlijn verbiedt ons in te grijpen in andere werelden.
Dat is dan jouw richtlijn, niet de mijne.
Computer, lokaliseer adviseur Troi.
Hoezo mag ik daar niet heen? Zit ik hier soms gevangen?
Wat gebeurt hier, wat doet u hier? - Ik wist niet wat ik moest doen.
Nou, ik wel. Ik ben dochter van het Vijfde Huis. Ze zullen ervan lusten.
Dus activeer dat ding en zet me daar af.
Nee, hij heeft zijn orders. - Die gelden niet voor mij.
Nee, voor hem.
En sla niet zo'n betuttelende toon tegen me aan, jongedame.
Ze willen Timicin dood hebben, snap dat dan. Alleen omdat hij 60 is.
En wat is 60 nou helemaal? Dat stelt toch niks voor?
Ik kijk even de patroonbuffers na.
Kom, dan gaan we even zitten.
Het spijt me, kleintje. Ik weet niet wat er met me is.
Het spijt me. - Dat hoeft toch niet?
Ik zit te huilen. En ik hoor niet te huilen.
U huilde ook toen vader stierf.
Weet je dat nog? - Natuurlijk.
We hebben allebei gehuild.
Maar dit is niet hetzelfde.
Toch? - Wat denkt u zelf?
Ik weet het niet.
Ik kan het gewoon niet accepteren dat het lot mij hem laat ontmoeten...
...en hem dan weer afneemt.
Hij is niet ziek en het is geen tragisch ongeval.
Hij gaat gewoon dood. En om een reden van niks.
Omdat zijn volk heeft bedacht dat hij te oud is.
Dus ontdoen ze zich van hem.
Alsof zijn leven geen waarde of zin meer heeft.
Jij bent nog te jong om dat te begrijpen.
Maar op mijn leeftijd...
...voel je je soms zo moe, en dan ben je zo bang...
U voelt zich kwetsbaar.
Sterfelijk, als ik het zo mag zeggen.
Maar ik ken u, moeder. En geloof me...
...u bent er niet zo een die al dood is voordat ze sterft.
Binnen.
Ik blijf maar turen op de voorlopige resultaten. Wat heb ik fout gedaan?
Ik had overal rekening mee gehouden.
Convectiepatronen in de onderlaag, protonreacties, neutrinogehalte...
Nogmaals, je bent zo lief.
Nee, ik ben haatdragend.
Ik haat wat je straks gaat doen, en ik haat jou omdat je het doet.
Zo gaat dat in mijn wereld. Ik wou dat je dat kon accepteren.
Dat zal ik nooit accepteren. Nooit.
Hoe lang zit je daar al?
Ik weet het niet. Een minuut, een uur.
Lwaxana... - Kan ik iets voor je halen? Thee?
Ik wil het je uitleggen.
Ik wil zo graag dat je het begrijpt.
Twintig eeuwen geleden hadden we geen Oplossing.
Die gaven we onze ouderen niet.
Bij het ouder worden gingen mensen kwakkelen. Ze werden bedlegerig.
Als hun familie niet meer voor ze kon zorgen werden ze opgeborgen...
...in sterfhuizen, om eenzaam op hun eind te wachten.
Soms kon dat jaren duren.
Ooit hadden ze iets betekend.
Maar ze moesten doorleven...
...tot een tijd waarin ze niets meer betekenden.
En dan wisten ze, dat ze afhankelijk waren...
...van het geduld van de jongere generatie.
Zo wreed zijn we niet meer, Lwaxana.
Welnee, je maakt ze gewoon af.
De Oplossing eert het leven door waardig te sterven.
Eert het leven. Erg nobel, erg zorgzaam.
Je kwam van het probleem af door je van de mensen te ontdoen.
Zo klinkt het misschien, maar het is een overgang.
Zo gaat de zorg voor het leven over naar de volgende generatie.
En de zorg voor ouderen?
Maar daarmee belast je de kinderen.
We voeden ze op, we zorgen voor ze, passen hun hele leven op ze.
Dan mogen zij eens voor ons zorgen. - Dat mag je niet van ze verwachten.
En waarom wel niet?
Oskoiden.
Wat is dat? - Oskoiden. Delicatesse van Betazed.
Ziet er spannend uit. - Had ze geproefd toen je nog leefde.
Waarom 60? Waarom niet 62 of 58?
Het is een redelijke leeftijd. - Niks redelijk. Niet voor jou.
Zo'n levendige, kwieke man.
Daarom wil ik afscheid nemen nu ik dat nog ben. Bij m'n volle verstand.
Dat ze me zich zo blijven herinneren.
Het slaat nergens op. Op je 80e kun je nog actief zijn.
Of zwaar ziek op je 50e. Wat wreed om dan nog zo lang te moeten wachten.
Een standaardleeftijd is veel beter.
De familie laten beslissen wanneer je dood moet, zou pas harteloos zijn.
Precies. Laat ze gewoon doodgaan wanneer het hun tijd is.
Je zei dat je een kleinzoon had. - Ja, die is al bijna 7.
Mag hij zijn opa niet kennen?
Geen vaag iemand die ooit van hem hield...
...maar een bestaand iemand die nu nog van hem houdt.
Zou dat niet beter zijn?
Ik ben bij de Oplossing van mijn ouders geweest.
Het was prachtig.
Dit is een gebruik dat ik mijn hele leven al ken en aanvaard.
Vroeger droegen de vrouwen van Betazed pruiken met diertjes erin.
Eerst was het mode.
Toen werd het een gebruik. Een traditie.
Maar het was onhandig, en wreed voor de dieren.
Tot een geweldige vrouw dat uiteindelijk uitsprak.
Ze weigerde ze ooit nog te dragen.
AI gauw was het geen gebruik meer.
Zij had de moed om te vechten voor verandering.
Ze leek vast op jou.
Jij bent de aangewezen persoon om hun planeet te redden.
En ze willen je dood hebben.
Jongeren zullen mijn plaats innemen. Mijn werk...
Het werk gaat door.
Stel dat ze je planeet niet kunnen redden zonder jou?
Hoeveel kans heeft je kleinzoon dan om 60 te worden?
Hou op, alsjeblieft. Mijn tijd is gekomen.
Zo is het nou eenmaal.
Waarom doe je dan zoveel moeite voor die planeet?
Als het zijn tijd is, laat hem dan sterven.
Wat is het verschil?
Convectiegrens ontkoppeld.
En dat veroorzaakte een ongekend sterke turbulentie. Waarom?
Er was een schokvertraging. - Die had ik ingecalculeerd.
Ik had alle variabelen voorzien.
Maar sterren zijn ook levende entiteiten.
Vrij onvoorspelbaar.
Ik zou er niet van opkijken als dit het gevolg was van...
Moet je zien.
Na 42 seconden is er ineens een piek in de waterstof alfa-emissies.
En hier nog een. Ja toch?
Dan moet er neutronenmigratie geweest zijn in de kern.
Wellicht. Maar er is geen methode om dat tegen te gaan.
Theoretisch kan het.
Nu kunnen we 'n nieuw model opstellen van de bewegingen in de kern...
...om een volgende ontsteking mee te testen.
Ik weet zeker dat het kan. Het is slechts een kwestie van tijd.
Tijd.
Binnen.
Gaat u ons verlaten?
Ik ben hier om officieel...
...asiel aan te vragen.
Ik kan het niet geloven. Asiel? Waarvoor dan?
Ik word over 4 dagen 60.
Ja, iedereen maakt zich al op voorje Oplossing.
Ik vind dat wij ons met z'n allen eens moeten bezinnen...
...over de zin van de Oplossing.
Wordje hier soms toe gedwongen?
Beinvloed, mogelijk. Gedwongen? Nee.
Onze enige invloed is ons voorbeeld.
Timicin vraagt dit uit vrije wil.
Een man als Timicin zou zijn eigen cultuur nooit verwerpen.
Niemand begrijpt dit project beter dan ik.
Anderen kost het jaren om de theorie uit te werken. Laat mij het afmaken.
Anderen beginnenje werk en maken het af. Zo is het altijd geweest.
Captain, er komen twee Kaelonoorlogsschepen aan.
Begrepen, overste.
Wij zijn hier in vrede, om u te helpen.
U heeft genoeg geholpen. Laat Timicin gaan en vertrek.
Als u vertrekt met Timicin openen de schepen het vuur.
B'tardat, het heeft geen zin om...
Zo moest het niet. Ik heb dit niet goed aangepakt.
U handelde naar geweten. Wat had u dan moeten doen?
Ik had het zo kunnen laten, en naar huis kunnen gaan.
Wat vindt u, captain? Heb ik juist gehandeld?
Dat kunt alleen u beoordelen.
Lwaxana zou mij het liefst een opstand laten leiden.
Ik ben maar een wetenschapper. Had ik haar kracht maar.
Zij is wel iemand die sterk in haar schoenen staat.
Inderdaad.
Is er contact? - Nee. Het kanaal staat open.
Ze nemen aanvalsposities in via alternerende vectoren.
Schilden op, rood alarm.
Ga naar uw hut. - Ik wil geen bloedvergieten.
Dat proberen ze juist te voorkomen. Laten we niet in de weg lopen.
Mr Worf, bepaal hun aanvalspotentieel.
Stuur ze de analyse van de neutronen- migratie, dan begrijpen ze...
Ze weigeren uw rapporten. - Dat kan niet.
Via de computerinterface... - Ze hebben het contact verbroken.
Waarom antwoorden ze niet?
Jullie weigeren naar mij te luisteren.
Ze hebben gewoon mijn werk beëindigd.
Levend ben ik gevaarlijker dan een stervende zon.
Jean-Luc vindt er wel wat op.
Welnee, er verandert toch niets.
Wees niet zo dom. - Ik ben niet dom.
Ik wil blijven leven. Door jou zie ik hoeveel er nog is om voor te leven.
Door jou weet ik dat het leven nog waarde heeft.
Ik kan een voorbeeld stellen en mijn werk afmaken.
Maar ik kan niets met mijn nieuwe verlangens doen.
En als ik mijn volk niet eens kan bereiken...
Maar je laat ze zien hoe heilig het leven is.
Wie hoort dat van lichtjaren afstand?
Waar moet ik nu heen?
Ik ben een man zonder wereld. Zonder thuis.
Dr Timicin, er komt iemand voor u aan boord.
B'tardat? - Nee, uw dochter.
Dara. - Vader.
Dit is Lwaxana Troi, mijn gastvrouw en goede vriendin.
Fijn je eindelijk te zien.
Ze mag horen wat je te zeggen hebt.
Juist ja.
Kom naar huis. Dit is verkeerd.
Als je kon zien waar ik aan bezig ben, er is zoveel te doen.
Er valt niets te zien, dat is irrelevant.
Je vader kan jullie wereld redden, dat lijkt me relevant.
Het gaat mij alleen om u, niet uw werk.
Uw werk is gedaan, het is tijd om te rusten.
Daar sta je vast anders tegenover als je ouder wordt, zeg 60.
De Oplossing is een zegen. Hoe kunt u hem die laten afwijzen?
Het is een walgelijk ritueel.
Hoe durft u mijn geloof te kritiseren.
Dara, alsjeblieft.
Waar gaat u heen?
Dat weet ik niet.
En waar zult u sterven?
Ik moet er niet aan denken dat u ergens anders zou rusten.
Niet naast mijn moeder.
Dat ik niet naast u kan liggen als het mijn tijd is.
Het spijt me.
Hoe kunt u doorgaan met leven...
...in de wetenschap dat u daarmee elke dag ons geloof onteert?
Vader, ik hou van u.
Maar ik schaam me voor u.
Ik wil graag even alleen zijn.
Ik ben ineens zo onzeker.
Dat ben ik helemaal niet gewend.
En ik vind het ook niet leuk.
Onzeker?
Mijn leven is vol geweest. Af en toe stroomt het zelfs een beetje over...
...maar ik hou ook zo van het leven.
En nu vraag ik mezelf af of het juist was om dat aan Timicin op te dringen.
U was eerlijk tegen hem. U moest wel.
Misschien deed ik het om hem niet te verliezen.
Natuurlijk. Maar u deed het niet voor uzelf, maar voor hem.
O ja?
En wat heb ik aangericht?
Hij is van zijn geloof gevallen.
Ik had me nooit gerealiseerd hoe diep die Oplossingsliturgie zit.
Rituelen geven structuur aan een maatschappij. Goede én slechte.
Nou, deze is slecht. - Dat vindt u.
Dat zou elke verstandige volwassene moeten vinden.
Helaas is dat niet zo.
Ik zie u nog wel, moeder.
Je gaat terug.
Weet je dat ik van je hou?
Want dat is wel zo.
Maar als dat de enige reden zou zijn om in leven te willen blijven...
Was het dan niet genoeg? - Bijna.
Bijna, maar net niet genoeg. Zo egoistisch mag ik niet zijn.
Ik kan geen opstand leiden.
Mijn excuses voor de onrust die ik teweegbracht.
Ik zou het betreuren als u terugging vanwege de diplomatieke druk.
Er is meer. Veel meer.
Dan wens ik u en uw volk het beste.
Ik zal erop aandringen dat ze u weer inschakelen.
Als u liever nog even wacht...
We hebben al afscheid genomen.
Het is toch gebruik dat je dierbaren bij je Oplossing zijn?
Dat hoef je niet te doen. - O, jawel.
Mag ik van boord? lk beloof dat ik geen problemen zal veroorzaken.
Toegestaan.
We zijn zover, Mr O'Brien.